ทุกอย่างไม่ได้เป็นไปอย่างที่เราคาดคิด
posted on 18 Mar 2011 10:36 by dolce2วานนี้ เราได้ไปสอนน้องเฟินที่โบดมา เราไปตามคำเรียกร้องของศบ.
เราสอนเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง เธอสูงราวๆ 6 ฟุต ความคิดเธอช่างใสสะอาด
ไม่เพียงเท่านั้น ทั้งหน้าตา แววตาของเธอ และทุกๆอย่างที่ออกมาจากปากเธอช่างใสเหมือนแก้ว
แก้วนั้นช่างคมเสียจริง มันกรีดลึกลงไปถึงตรงกลางใจพอดี แต่มันก็แปลบเพียงเด๋วเดียวเท่านั้นแหละ
สักพักมันก็หายแหละ ไม่อยากเจอหน้าเธอเลย ให้ตายสิ ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เฮ้อ
เหนื่อยมากที่wfhมาอยู่กับเธอ เธอเถียงฉันตลอด ไม่ใช่ด้วยเสียงหรอกนะ แต่สายตาเธอน่ะ มัน ...
เธอมาขอโทษฉัน ทั้งๆที่ไม่ใช่ความผิดของสมองเธอเลย อยู่ดีๆฉันก็โมโหเธอขึ้นมาเฉยๆ บ้าตายสิฉัน
ฉันคิดตลอดมาหลังจากที่เก็บข้าวของเตรียมจะกลับบ้าน ก่อนนฃหน้านั้น ฉันก็ด่าเธอไปพักใหญ่
เพราะสายตาที่มองหน้าฉันอย่างไร้จุดหมายนั้น มันทำให้ฉันหงุดหงิด จนกระทั่ง "ระเบิด"
ตอนที่เธอมาขอโทดฉันไม่รู้จะพูดอะไรเลย ไม่ใช่ความผิดของสมองเธอสักหน่อย ไม่ใช่ความผิดเธอ
ก็สมองสั่งการเธอมันกวนตีนฉันนี่นา ฉันเลยทนไม่ไหว สงสัยมันคงผิดที่สมองสั่งการฉันมากกว่า
555+ จบไปหนึ่งเรื่อง เหนื่อยจังเลยวันนี้ พรุ่งนี้เธอยังขอร้องให้ฉันมาอีก ชิ เรื่องอะไร ไม่มาดีก่า ^^
ขอพระเจ้าเมตตา ทั้งเราและเขา
พี่เองรู้สึกว่าน้องเค้าก็น่ารักขึ้นมากแล้วนะ
เมื่อวานก็ยังขอบคุณพระเจ้า
กับสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำ
ให้เด็กหญิงคนนี้น่ารักขึ้น
#1 By กันเอง on 2011-04-08 19:21